Home     Over Nicole Bosch     Public Relations     Contact     In English     Auf Deutsch  

Selectie

Interviews/portretten

‘Overname is geen koerswijziging’
De ster moet weer glimmen
'Marketing is geen vies woord'
Dieter Zetsche 2001
In de ban van de Indy
Doctor Death
Jeff Bezos, CEO Amazon.com
De slag om New York
‘No more Clinton-Gore’

Reportages

Vliegen op zonnekracht
De bal is ronder
7 wijzen in het Oosten
Ingevroren voor de eeuwigheid
Mega Farms
T-rex Sue
Na orkaan Mitch

Achtergrond

Duurzaamheid en het EK
Niet Datzo, maar Ditzo
Hip met worteltjes
Online mediaplanners verlaten “eilandjes”
Duits milieuvignet stuit op kritiek
‘Standort Deutschland’ onder druk
Porsche en VW nader
Duits voorzitterschap en energie
Groeien met de handrem erop
Ziekenhuismarketing over de grens
Du bist Deutschland
Kraamzorg zonder handjeklap
Design zonder handtekening
Lidl net iets fantasierijker





Bekijk artikelen per tijdschrift:

WineLife
Technisch Weekblad
Automobiel Management
EnergiePlus
Intermediair
MarketingTribune
FEM Business
Binnenlands Bestuur
De Status
Management Team
Groene Amsterdammer
Global Connection
Natuurwetenschap & Techniek
Stromen
Quote
Avanta Magazine
ExpatPlus
Agrarisch Dagblad
Carp
Utrechts Nieuwsblad
MetroTimes
[ZSM]

Vreba-Hoff 2 biedt plaats aan 4000 koeien Fotograaf: Nicole Bosch

’Dit is geen boerderij meer, dit is een fabriek’

27 februari 2002 | Agrarisch Dagblad

Open stallen met duizenden melkkoeien. Bedrijven waar drie keer per dag, vijf uur per keer, koeien worden gemolken. Deze boerderijen kreeg een groep Nederlandse boeren te zien die onlangs de Verenigde Staten bezocht. Vreba-Hoff Dairy Development helpt Nederlandse boeren om te emigreren naar het Midwesten van de VS. De firma zet met een eigen bouwonderneming compleet nieuwe bedrijven neer voor de Nederlanders. Er zijn al 30 boerderijen gebouwd en nog 22 projecten in aanbouw.

In de touringcar worden plastic zakken over de schoenen geschoven. Vreba-Hoff 2 komt in zicht. Het enorme complex biedt plaats aan 4.000 koeien en gaat ruim 125.000 liter melk per dag produceren. In de grootste stal, met een oppervlakte van bijna één hectare, staan honderden koeien rustig naast elkaar te wachten op hun beurt om de dagelijkse 33 liter melk te leveren. Buiten de melkstal staat de koffie mét Nederlandse speculaasjes klaar.
De megaboerderij Vreba-Hoff 2 staat in Hudson in het zuidoosten van de Amerikaanse staat Michigan en is het grootste melkveebedrijf dat dertig geïnteresseerden uit Nederland bekijken. Het bezoek is onderdeel van een farmtour langs dertien boerderijen van Nederlandse emigranten in het Midwesten van de Verenigde Staten. De tocht is georganiseerd door Vreba-Hoff Dairy Development, een consultingbedrijf dat de hele emigratie begeleidt, van een oriëntatiereis tot het neerzetten van een splinternieuw melkveebedrijf in Amerika. Willy van Bakel, projectontwikkelaar en investeerder in Vreba-Hoff Dairy Development heeft daarvoor in de VS inmiddels zelfs een eigen bouwbedrijf opgezet. ”Bestaande melkveebedrijven zijn niet bruikbaar. Ze zijn veel arbeidsintensiever, omdat ze nog ingericht zijn voor kleine veestapels.”

Visitekaartje


Vreba-Hoff 2 is een van de visitekaartjes van Van Bakel. Hij laat de melkstal zien, waar Mexicaanse medewerkers koeien melken. ”Het melkproces is vrijwel volledig geautomatiseerd, waardoor minder personeel nodig is. Er zijn meer dan honderd koeien per arbeidskracht”, zegt Van Bakel.
De tourleden kijken hun ogen uit op de moderne megaboerderij. ”Dit is echt het neusje van de zalm”, vindt Jan Middelweerd, die een boerderij met honderd koeien heeft in Cothen, bij Bunnik. Toon Rombouts uit Rijsbergen voelt zich niet direct thuis. ”Dit is geen boerderij meer, het lijkt wel een fabriek”, zegt hij na de rondleiding. ”Honderdvijftig koeien is voor mij meer dan genoeg, daar kun je toch ook van leven?”
Vreba-Hoff Dairy Development is opgericht door de familie Van der Hoff uit Michigan en de familie Van Bakel, die Vreba-melkvee in het Limburgse Vredepeel beheert. In 1997 werd melkveebedrijf Vreba-Hoff 1 (3.000 koeien) gebouwd, in 2000 in Vreba-Hoff 2 (4.000 koeien). Daarnaast werd de consultinggroep gesticht. Deze organiseert onder meer emigratiecursussen, helpt bij voer- en mestcontracten, het aanvragen van visa en vergunningen en het opstellen van een businessplan om de financiering rond te krijgen. Willy van Bakel heeft samen met John van der Hoff de leiding over het bedrijf in de Verenigde Staten. De van oorsprong Limburgse boerenzoon koos midden jaren tachtig voor het makelaarsvak. Familiebanden (hij is neef van de Van der Hoffs) en ondernemingsgeest brachten hem naar de VS.
De ervaringen bij het opzetten van de eerste twee bedrijven deelt hij nu met nieuwkomers. ”Een van onze eerste fouten is dat we te veel verschillende veestapels te snel bij elkaar hebben gezet. De koeien kregen stress en gezondheidsproblemen, waardoor we veel uitval hadden. Bij het opzetten van Vreba-Hoff 2 zijn we veel rustiger te werk gegaan en hadden we maar 23 procent uitval op jaarbasis.”
Het eerste dat opvalt bij Vreba-Hoff 2 is natuurlijk het aantal koeien. ”Dit zou ik niet willen, dit is me te groot”, zegt Angelique van der Burg uit Biddinghuizen, een van de deelnemers aan de rondreis. En dat vinden de meeste deelnemers. Gemiddeld starten Nederlandse gezinnen die hun geluk in Amerika zoeken via Vreba-Hoff Dairy Development, dan ook met een kleiner bedrijf tot 800 koeien, waarna het mogelijk is uit te breiden naar 1.400 koeien. De investeringskosten zijn circa 5.250.000 euro inclusief koeien en machines en de emigrerende boer moet een kapitaal van zo’n 1.750.000 euro bezitten. Al 52 gezinnen besloten sinds 1997 met hulp van Vreba-Hoff Dairy Development de overtocht te maken. Nog geen enkele boer is volgens Van Bakel teruggekeerd.

Wit zand


De boerderij van Jeroen en José van Wezel is ook opgenomen in de rondreis. Ze zijn oktober vorig jaar begonnen met melken op hun bedrijf in Continental, Ohio. Drie keer per dag, vijf uur per keer, wordt er gemolken door het personeel dat voornamelijk uit Mexicanen bestaat. Ze hebben zeven melkers, een bedrijfsleider en drie parttimers voor het schoonmaken en voeren.
”Wij houden ons vooral bezig met het aansturen van het personeel en het welzijn van onze koeien. We bestuderen bijvoorbeeld computeruitdraaien om te zien hoe de koeien produceren en onderzoeken het probleem bij negatieve resultaten. Of we kijken naar nieuwe voermogelijkheden, kostenbesparingen en dergelijke”, vertelt José van Wezel.
”Heb je de koeiendouche al gezien?”, vraagt Angelique van der Burg aan buurvrouw Gees de Haan uit Biddinghuizen. De sproei-installatie is samen met het ventilatiesysteem pure noodzaak tijdens de aanhoudende hittegolf van de afgelopen maand. De open stallen (zonder zijwanden) worden opgemerkt door de deelnemers aan de tour, evenals het witte zand in de ligboxen wat een natuurlijke ligging bevordert zodat de koeien minder stijf zijn, het beenwerk gezonder blijft en ze minder snel uierontsteking oplopen.
De boerderij van Van Wezel heeft een elektronisch identificatiesysteem waarmee de dagelijkse melkgift gemeten kan worden en het mogelijk is om koeien te sorteren. Het automatiseringssyteem kan de activiteit van de dieren meten, waardoor zo snel mogelijk bekend is wanneer de koe tochtig is en geïnsemineerd kan worden.
De bedrijfsmatige aanpak van Vreba-Hoff spreekt volgens Van Bakel vooral jonge emigranten aan. ”Het is makkelijker om een sociaal leven op te bouwen en een keer ’s avonds weg te gaan, doordat je niet alles zelf hoeft te doen.” De eerste keer dat ze een bedrijf van Vreba-Hoff zag, vond José van Wezel het allemaal heel groots. ”Nu denk ik soms, ik heb slechts 700 koeien. Je verlegt je grenzen. Sommige bedrijven in Californië hebben wel 10.000 koeien, daar kan ik me nog niks bij voorstellen.”
Sinds 1999 organiseert Van Bakel twee rondreizen per jaar. Dit jaar staan er drie tours op het programma voor Nederlandse boeren. En er zijn rondleidingen voor groepen uit Duitsland, Engeland en het Canadese Ontario. ”Nederlandse boeren in Canada lopen tegen steeds hogere melkquota- en investeringskosten aan”, verklaart Van Bakel de belangstelling vanuit Canada.

Geen vergunning


Emigratie naar het Midwesten van de VS is economisch gezien nog steeds gunstig. Er zijn geen melkquota en de milieuvergunningen zijn minder strikt. In Ohio is bijvoorbeeld voor het opzetten van een bedrijf van maximaal 700 koeien geen vergunning nodig. Steden als Detroit, Chicago en Indianapolis zorgen voor een goede afzetmarkt. ”Geld dat je in Nederland in quotum en land moet steken, kun je in de VS investeren in koeien en gebouwen. De investering per koe is in Nederland 45.000 euro, in Canada 35.000 euro en in Amerika 6.500 euro”, rekent Van Bakel voor. In grond wordt veel minder geïnvesteerd. Dat is ook niet nodig want het voer betrekken veel emigranten van lokale akkerbouwers.
De 26-jarige Wilbert van Kollenburg uit Best, neemt deel aan de rondreis met zijn broers Berry en Helmus. ”Je bent hier gewoon minder met koeien bezig, maar meer met het managen van een bedrijf”, zegt hij. De afgelopen negen weken heeft hij op een van de boerderijen in Michigan gewerkt om de sfeer te proeven. ”Hierheen emigreren is een grote stap, maar thuis hebben we veertig koeien en mijn vader kan het nog gemakkelijk alleen af.”
De rondreis werd die ochtend ingezegend met een bezoek aan de Heilige Hart-kerk in Hudson, Michigan. De pastoor heette de Nederlandse groep van harte welkom. Dit welkom staat in schril contrast met de weerstand, die eerder in de week werd gevoeld toen twintig milieudemonstranten hun angst voor vervuiling van drinkwater en stankoverlast uitten. ”Een van de obstakels die we moeten overwinnen, is de acceptatiegraad van de mensen in de omgeving”, zegt Van Bakel.
De Nederlandse boeren in Amerika begrijpen de gedachtegang heel goed. ”Het gebeurt natuurlijk niet elke dag, dat een van je buren in plaats van 70 koeien opeens 700 koeien gaat houden. Daar zou ik ook van schrikken”, zegt Wilfred Peters. Hij hoopt na een bouwperiode van een jaar in augustus te kunnen beginnen met melken op zijn bedrijf van 700 koeien in Napoleon, Ohio. Om de integratie te bevorderen wordt voor het leveren van voer samenwerking gezocht met akkerbouwers in de buurt, die vaak de grond rondom de boerderijen van emigranten beheren. Meestal zien de buurtbewoners na een voorlichtingsavond en een rondleiding, waarbij nadrukkelijk de mestput met betonnen wanden wordt getoond, voornamelijk de economische voordelen.

Vier zonen


De Nederlanders zijn onder de indruk van de bedrijven. Toch zegt geen enkele deelnemer aan de reis recht voor zijn raap te willen emigreren naar de VS. De familie Van der Burg uit Biddinghuizen heeft wel uitzonderlijke interesse. ”Ik heb vier zonen in de leeftijd van vijf tot zestien jaar, van wie er twee interesse hebben in boeren. In Nederland heb ik tachtig melkkoeien en dat is maar voldoende voor één opvolger”, vertelt Marcel van der Burg.
Hij is samen met de twee oudste zonen Mark en Luke en zijn vrouw Angelique mee met de tour. Angelique: ”We gaan niet over een nacht ijs. We willen graag het hele gezin bij de beslissing betrekken. Als we thuis zijn, peilen we eerst ieders reactie.”

Top of page

Copyright © 2012 Nicole Bosch. All rights reserved. Alle rechten voorbehouden. Dit document mag niet verder worden verspreid en verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming van de auteur. Dit document kan verschillen van de gepubliceerde versie.