Home     Over Nicole Bosch     Public Relations     Contact     In English     Auf Deutsch  

Selectie

Interviews/portretten

‘Overname is geen koerswijziging’
De ster moet weer glimmen
'Marketing is geen vies woord'
Dieter Zetsche 2001
In de ban van de Indy
Doctor Death
Jeff Bezos, CEO Amazon.com
De slag om New York
‘No more Clinton-Gore’

Reportages

Vliegen op zonnekracht
De bal is ronder
7 wijzen in het Oosten
Ingevroren voor de eeuwigheid
Mega Farms
T-rex Sue
Na orkaan Mitch

Achtergrond

Duurzaamheid en het EK
Niet Datzo, maar Ditzo
Hip met worteltjes
Online mediaplanners verlaten “eilandjes”
Duits milieuvignet stuit op kritiek
‘Standort Deutschland’ onder druk
Porsche en VW nader
Duits voorzitterschap en energie
Groeien met de handrem erop
Ziekenhuismarketing over de grens
Du bist Deutschland
Kraamzorg zonder handjeklap
Design zonder handtekening
Lidl net iets fantasierijker



Meer artikelen uit "De Status":

De koeienfluisteraar


Bekijk artikelen per tijdschrift:

WineLife
Technisch Weekblad
Automobiel Management
EnergiePlus
Intermediair
MarketingTribune
FEM Business
Binnenlands Bestuur
De Status
Management Team
Groene Amsterdammer
Global Connection
Natuurwetenschap & Techniek
Stromen
Quote
Avanta Magazine
ExpatPlus
Agrarisch Dagblad
Carp
Utrechts Nieuwsblad
MetroTimes
[ZSM]

Rob Lemmerlijn Nicole Bosch

19 maart 2009 | De Status

Cruisen op een Batavus langs de Seine of over de Champs-Élysées. In Parijs is de Nederlandse fiets niet meer weg te denken sinds de komst van ondernemers Rob Lemmerlijn en Bart Vos. Met 350 afzetpunten en tien eigen winkels heeft Holland Bikes in Frankrijk een stevige voet aan de grond.

Met de metro ben je vanuit het centrum binnen twintig minuten bij station Porte Versailles dat in het vijftiende arrondissiment ligt, het dichtstbevolkste stadsdeel van Parijs. Het station komt uit bij Boulevard Lefebvre, die aan beide kanten een nagelnieuw fietspad heeft. Het is even een gek gezicht om op de stoep een Nederlandse bakfiets (logo:bakfiets.nl) te zien staan. De winkelnaam, Holland Bikes, verraad echter waarom. “We hebben heel lang het gevoel gehad dat we stonden te roepen in de woestijn zonder dat we gehoord werden”, steekt Rob Lemmerlijn (37), algemeen directeur van de winkelketen, van wal. “Sinds twee jaar is het roer echter om. Fietsen in Parijs is niet meer genant. De Parijzenaren zijn de files beu en de globale milieudebatten hebben de stemming doen omslaan.” We treffen Lemmerlijn voor de eerste vestiging van Holland Bikes, waar de naam met grote oranje letters op de gevel staat. De keuze voor Boulevard Lefebvre is bewust geweest vertelt Lemmerlijn. “Het is de eerste jaren een bouwput geweest voor de deur vanwege de aanleg van het fietspad, maar nu zijn we per fiets, metro en auto uitstekend bereikbaar.” Samen met partner Bart Vos opende Lemmerlijn in 2004 de eerste winkel van Holland Bikes in Parijs. Ondertussen kent het bedrijf een dealernetwerk met 350 klanten en is de naam Holland Bikes aan tien andere winkels in Frankrijk gelieerd. Er werken vijf medewerkers op holding niveau en in elke winkel staan drie medewerkers. Ondernemers kunnen via een franchiseformule een winkel van Holland Bikes exploiteren.

Al toen hij voor zijn afstudeerstage twaalf jaar geleden naar Parijs kwam, viel Lemmerlijn het aantal files in de stad op. Frankrijk stond bekend om de sportieve fietsen, maar de stadsfiets was nog niet in het straatbeeld te zien. Vos en Lemmerlijn zagen hun kans. De marktkansen voor de beide ondernemers werden nog vergroot door de komst van burgemeester Bertrand Delanoë in 2001, die meer dan 300 kilometer fietspad in de binnenstad liet aanleggen. In de komende jaren komt daar nog eens 200 kilomer in de buitenwijken bij. Holland Bikes heeft daarnaast slim meegelifd met het project Velib (ook gestimuleerd door Delanoë) dat op 14 juli 2007 werd gelanceerd. Velib is vergelijkbaar met het witte fietsenplan in Amsterdam uit de jaren zestig. Bij metrostation Porte Versailles staan minstens twintig ‘Velib-fietsen’ geparkeerd. Je kunt ze goedkoop huren en op 750 plekken in de stad weer afleveren. Onlangs werd bekend dat het project gedoemd is te mislukken door vandalisme en diefstal; de helft van de beschikbare vijftienduizend fietsen is inmiddels verdwenen of werd vernield. Lemmerlijn: “Net na de lancering van Velib daalden de verkoopcijfers licht, maar daarna ging het eigenlijk alleen maar omhoog. Meer Parijzenaren ontdekten opeens het gemak van de fiets. En op het moment dat je er dagelijks mee naar je werk wilt, heb je toch liever een eigen fiets zonder gebreken.”

Culturele brug



Zeker in het begin moest er een cultuurverschil worden overwonnen. “Fransen kenden als stadsfiets het goedkope merk Decathlon. Wij zitten in het kwaliteitssegment, vanaf 500 euro. Die prijs was voor de Fransen wel even schrikken. Maar de mensen weten nu dat je een kwaliteitsproduct nodig hebt als je elke dag gaat fietsen”, aldus Lemmerlijn. De afgelopen twee jaar zijn ook de accesoires beter gaan lopen, zoals kinderzitjes of tassen. En ook de verzekeringsmarkt is ingesprongen op het duurdere segment fietsen.

Voordat de winkel werd geopend hebben Vos en Lemmerlijn twee jaar aan het distrubutienetwerk gewerkt. Ondertussen zijn gerenommeerde namen als Batavus, Koga en Gazelle aan boord. Nederlandse toeleveranciers hadden wel een oogje op deze markt, maar konden er niet echt mee aan de slag. Holland Bikes sloeg een culturele brug. “De Franse fietsenmaker spreekt geen woord buiten de deur. En bij de Nederlandse toeleveranciers die we nu vertegenwoordigen spreken maar enkele personen Frans. We boden allereerst een toegevoegde waarde, doordat we goed Frans spreken. Door onze marktkennis leerden de Nederlandse fabrikanten hoe ze konden inspelen op de Franse markt. De gemiddelde fietsenmaat is in Nederland bijvoorbeeld maatje 57, maar in Frankrijk is dat 49 cm. Fransen willen fietsen die kleiner zijn, maar ook graag lichter en met veel versnellingen.” Ook de betalingstermijn was voor de leveranciers wennen. Die kan in Frankrijk oplopen tot langer dan negentig dagen. Lemmerlijn: “Ze betalen, maar wel op z´n Frans.”

Bart Vos ging als acht-jarige jongen met zijn ouders naar de Ardèche. “Toen ben ik al verliefd geworden op Frankrijk, ik vond het zó gigantisch mooi”, vertelt hij in het tijdschrijft WereldExpat. In 1988 studeerde hij er een jaar, in 1993 kwam hij opnieuw in Parijs terecht dankzij een internationaal uitwisselingsprogramma voor studenten. Toen is hij er gebleven, heeft in Frankrijk werk gezocht en trouwde met een Française. Vos heeft als commercieel directeur vanwege zijn voorliefde voor Frankrijk voornamelijk de Franse markt bewerkt. Lemmerlijn richtte zich meer op de Nederlandse toeleveranciers en investeerders.

Financiële crisis



“Wij hebben er vanaf dag één in geloofd, maar om de markt te overtuigen heeft langer geduurd dan verwacht”, zegt Lemmerlijn. In de laatste achttien maanden is er een grote omslag geweest en is Holland Bikes in Frankrijk geaccepteerd door de nationale federatie van fabrikanten en distributeurs en de federatie van sportwinkelketens. Dit heeft voor veel erkenning en onafhankelijke nieuwe klanten gezorgd. Op de belangrijkste fietsbeurs huurden ze het eerste jaar twintig vierkante meter, in 2008 was dat 150 vierkante meter. Het klantenbestand is met 30 procent gestegen in het laatste jaar.

Volgens Lemmerlijn staan er zes potentiële ondernemers klaar die met Holland Bikes in zee willen gaan, maar is het op dit moment lastig om de financiering rond te krijgen. De grootste investering is de zogenaamde ‘bail commercial’. Om een pand te huren moet je in Frankrijk het huurrecht van de vorige eigenaar overkopen. Voor een pand van 200 m2 in de binnenstad tel je zo 200.000 euro neer. Dat moet in principe een investering zijn, die je nadat je een succesvol bedrijf hebt neergezet weer terug krijgt of hebt vermeerderd. Maar op dit moment gaan veel bedrijven failliet. Ze moeten van hun pand af, waardoor de ‘bail’ daalt. “Eigenlijk is het een hele goede tijd om juist nieuwe winkelpanden te huren”, meent Lemmerlijn, “maar investeerders moeten ook meewerken.”

Genen



Lemmerlijn kwam twaalf jaar geleden via Bart Vos naar Parijs om samen met hem een afstudeerscriptie te schrijven bij Delphi Automotive Systems, toen nog een divisie van General Motors. Delphi Automotive Systems werd zelfstandig en daarvoor moest een strategisch plan voor de europese fabricageplanning worden geschreven. Daarna werkte Vos en Lemmerlijn respectievelijk bij advieskantoren Arthur D. Little en PRTM. Maar de fietsen liet hen niet los. “We stonden zo vaak in de file, dan heb je tijd om over een nieuw project na te denken”, lacht Lemmerlijn.“Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik zelf niet eens zoveel fiets; ik heb er te weinig tijd voor. Maar we zijn Nederlanders hè, en dan blijft fietsen onderdeel van je genen.”

Vooral het verschil met werken voor een groot internationaal concern en het ondernemen met MKB-ers was voor Lemmerlijn een nieuwe uitdaging. “De eerste tien jaar van mijn carrière heb ik alleen in het Engels gewerkt, waardoor mijn Frans niet echt goed was. Daarnaast was ik gewend te denken en me uit te drukken in excelsheets. Maar met zo’n houding en geen woord Frans kun je niet aankomen bij een Frans mannetje dat met een sigaretje in zijn mond een fiets staat te repareren.” Lemmerlijn heeft een Zweedse vriendin, die commercieel directeur is bij Eurosport en heeft twee kleine kinderen van vier en twee. “We zijn begonnen met eigen kapitaal en zonder de steun van onze vrouwen hadden we het nooit zover gebracht.”

De band met Nederland zal altijd blijven, vanwege de fietsen, maar Lemmerlijns ambities liggen internationaal. “Ons doel is om een erkende internationale winkelketen op poten te zetten en deze uiteindelijk te verkopen.” In Duitsland of Scandinavië is geen eer te behalen, dat zijn markten die reeds ontwikkeld zijn op het gebied van stadsfietsen. Maar de markt in Engeland, Spanje of Italië ligt nog open. Lemmerlijn: “Mijn vriendin en ik zijn helemaal weg van New York, dus je weet maar nooit waar Holland Bikes eindigt. Vooralsnog gaat het me om het ondernemen, dat is het allerleukste. En er is net een hele leuke periode aangebroken: we hebben te veel potentiële projecten dan dat we aankunnen en dat is een mooie uitdaging.”

Do’s en Dont’s



Taal: Leer Frans of neem een Frans/Nederlandse partner

Betalingssysteem: Wen eraan! Fransen houden betalingstermijnen aan van 90 dagen en langer, maar betalen uiteindelijk (meestal) wel.

Netwerk: wordt lid van gerenomeerde federaties, het opent deuren.

Tutoyeren: nee, totdat de gesprekspartner het aangeeft. Het risico dat je bot overkomt is groter dan bij vousvoyeren.
Persoonlijk contact: naast de producten, de diensten en de voorwaarden maakt het persoonlijk contact het verschil door elkaar beter te leren kennen tijdens lunches en diners.

Top of page

Copyright © 2012 Nicole Bosch. All rights reserved. Alle rechten voorbehouden. Dit document mag niet verder worden verspreid en verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming van de auteur. Dit document kan verschillen van de gepubliceerde versie.